մղում

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ մ(ը)ղ•ում 

Գոյական

  1. մղելը, մղվելը
  2. ներքին դրդում, մղանք (փխբ․)
  3. (բրգ․) զգայական այն ձևը, որով դրսևորում են որևէ արարք կատարելու դրդապատճառն ու մտադրությունը

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ձգտում, հակում, մղանք, գրգիռ, հորդոր, ջիղ (փխբ․)
  2. տե՛ս ուժ, թափ
  3. տե՛ս տրամադրություն
  4. տե՛ս լուսային ազդակ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. բնական մղում
  2. ներքին մղում

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Խմբագրությամբ Ի․ Ս․ Կոնի, Բարոյագիտական բառարան, Երևան, ««Հայաստան» հրատարակչություն», 1985 — 200 էջ։
  • Ֆարիդ Գրիգորյան, Ռազմագիտական տերմինների դպրոցական հայերեն-ռուսերեն թարգմանական-բացատրական բառարան (Մակմիլան-Արմենիա), Երևան, 2006 — 144 էջ։