նախադասություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

«նախադասություն» ժեստը հայերեն ժեստերի լեզվով
  • ՄՀԱ՝ [nɑχɑdɑsutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ նախադասութիւն

վանկեր՝ նա•խա•դա•սութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. (լեզվբ․) քերականական ձևավորումով առարկայի ստորոգումը ներկայացնող բառ կամ բառերի կապակցություն, որ արտահայտում է ինչպես օբյեկտիվ իրականությունը, այնպես էլ խոսողի վերաբերմունքը այդ իրականության նկատմամբ ◆ Համառոտ նախադասություն: ◆ Գլխավոր նախադասություն: ◆ Միջանկյալ նախադասություն: ◆ Էս նախադասությունները եթե առնենք ու բառացի թարգմանենք... կտեսնենք, որ եվրոպականը հարազատ է միմիայն մեր գրաբարին։ Հովհաննես Թումանյան
  2. նախադաս լինելը
  3. տվյալ լեզվի օրենքներով քերականորեն ձևավորված ստորոգում դրսևորվող խոսքի միավոր, որը մտքի ձևավորման, արտահայտության և հաղորդակցման հիմնական միջոցն է
  4. (երաժշտ․) տե՛ս պարբերություն
  5. մեկ կամ ավելի բառերից ԿԱՄ բառակապակթություններից կազմված ասույթը, որն արտահայտում կամ արկնարկում է ավարտուն միտք, ունի կամ նկատի ունի հնչերանգաին ավարտվածություն և սահմանազատված է շարահյուսական կամ բացարձակ դադարներով

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. (քրկն․) խոսք
  2. տուն խոսից, բան, խոսակցություն, շարագրություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Կ․Ե․ Մելիք-Վրթանեսյան, Մ․ Ա․ Տոնյան, Երաժշտական բացատրական բառարան, Երևան, «Խորհրդային գրող», 1989 — 270 էջ։
  • Հ․ Լ․ Զաքարյան, Կետադրական բառարան․ Ուսումնական տեղեկատու, Երևան, «Զանգակ», 2013 — 240 էջ։