Դասական ուղղագրութեամբ՝ նշանաւոր
վանկեր ՝ ն(ը)•շա•նա•վոր
մեծ հռչակ վայելող, հանրաճանաչ, հայտնի, անվանի ◆ Նշանավոր
կարևոր, մեծ նշանակություն ունեցող ◆ Նշանավոր
երևելի, հիանալի, ընտիր ◆ Նա մի նշանավոր (Մուրճ)
ոչ սովորական, արտակարգ, անսովոր (մեծությամբ, ձևով և այլն) ◆ Նշանավոր (Նար-Դոս)
հայտնի, անվանի, երևելի, հռչակավոր, համբավավոր, հանրաճանաչ, հանրահայտ, հանրահռչակ, մեծահամբավ, մեծամեծ, մեծահռչակ, հանրահռչակ, քաջանուն, քաջահայտ, ակնառու, աչքի ընկնող
տե՛ս կարևոր
տե՛ս անսովոր
տե՛ս հիշարժան
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ն(ը)•շա•նա•վոր
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
