Դասական ուղղագրութեամբ՝ շառաչիւն
վանկեր ՝ շա•ռաչ•յուն
աղմկալից ձայն, դղրդոց, թնդյուն, հռնդյուն, մեքենաների՝ ուժգին հոսանքով ջրի, անիվների՝ շարժիչների և այլն հանած ձայներ ◆ Հեռվից լսվում էր ծովի խուլ շառաչյունը (Ավետիք Իսահակյան)
շառաչելը
շառաչ, շառաչաձայն, շառաչանք, շառաչյուն, դղրդյուն, դղրդոց, թնդյուն, թնդոց, հռնդյուն հռնդոց, շփշփոց, ծկլթոց, կառաչ, մրրկաձայն, հողմաձայն, շուռլտուք (հզվդ․)
տե՛ս շկահյութ
տե՛ս ֆշշոց
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
