շեշտ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ շեշտ

վանկեր՝ շեշտ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Քիչ հավանական է բխեցնել խեթերեն sesd- (sayd) «բարգավաճել, աճել, ավելանալ» բառից:

Գոյական

  1. ձայնի ուժգնությունը վանկի ձայնավորի արտասանության ժամանակ (լեզվբ․)
  2. այդ ուժգնությունը գրավոր կերպով արտահայտելու փշիկանման նշան, որը դրվում է շեշտակիր ձայնավորի վրա
  3. խոսքի ձայնային երանգ, իբրև որևէ վերաբերմունքի, զգացմունքի և այլն արտահայտություն ◆ Եղբայրը հանդիմանության ուժեղ շեշտեր լսեց քրոջ ձայնի մեջ (Նար-Դոս)
  4. որևէ բանի ներքին էություն, ոգի, տրամադրություն (փխբ․)
  5. հնչունաբանական վերգծային (վերհատույթային) միավոր. վանդակավոր հնչունի առանձնացումն է ձայնի բարձրության, ուժգնության կամ տևողության փոփոխությամբ

Մակբայ

  1. շեշտակի

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս շեշտանշան
  2. սաստ, թափ
  3. էություն, ոգի
  4. շեշտակի

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. շեշտը դնել մի բանի վրա - ուշադրության առարկա դարձնել, հատուկ կարևորություն տալ
  2. շեշտի նշան - նույնն է՝ շեշտ

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Կ․Ե․ Մելիք-Վրթանեսյան, Մ․ Ա․ Տոնյան, Երաժշտական բացատրական բառարան, Երևան, «Խորհրդային գրող», 1989 — 270 էջ։
  • Ջրբաշյան Է․Մ․, Մախչանյան Հ․Մ․, Գրականագիտական բառարան (2-րդ լրաց․ և վերամշ․ հրատ․) (Լույս), Երևան, 1980 — 352 էջ։
  • Լ․ Տիմոֆեև, Ն․ Վենգրով, Գրականագիտական տերմինների համառոտ բառարան (Հայպետուսմանհրատ), Երևան, 1957 — 247 էջ։
  • Հ․ Լ․ Զաքարյան, Կետադրական բառարան․ Ուսումնական տեղեկատու, Երևան, «Զանգակ», 2013 — 240 էջ։