լույսի՝ ճառագայթների և այլնի տակ պահելով շողացնել՝ փայլեցնել
(փխբ․) պատյանից հանել՝ մերկացնել ◆Չսպասելով պատասխանին, նա սուրը շողացրեց ու խոյացավ թշնամու վրա։
(փխբ․) պայծառ արտահայտություն տալ ◆Շողացնելով մանուշակի պես աչքերը, Տանյան շրջվեց նրա կողմը(Ժիրայր Ավետիսյան):
(փխբ․) գայթակղիչ՝ հրապուրիչ կերպով ներկայացնել՝ հրամցնել ◆Պիտի փորձեր դրամի ուժով հաղթել, աչքին առջև շողացնելով խոշոր, շատ խոշոր օժիտի մը հմայիչ հեռապատկերը«Երևանյան օրեր»:
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
