շրջապատ

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝ շրջապատ

Վանկեր՝ շ(ը)ր•ջա•պատ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

շուրջ + ա + պատ

Գոյական

  1. որևէ տեղի՝ վայրի շրջապատող տարածությունը, շրջակա տարածություն ◆ Այժմ այրվում էին ամրոցի շրջապատի դարևոր ծառերը: (Րաֆֆի)
  2. մարդկանց միջավայրը, որի հետ մեկը առնչություն ունի, մեկին շրջապատող՝ նրա հետ հարաբերություններ ունեցող մարդկանց շրջան՝ միջավայր ◆ Նա անողոք է շրջապատի և իր նկատմամբ: (Մամուլ)
  3. որևէ բանով բնորոշվող՝ որևէ կարգի կապերով իրար հետ կապված մարդկանց խումբ, խավ, միջավայր, շրջան, շրջանակ ◆ Գողերի շրջապատ։
  4. շրջապատող պայմանների ամբողջությունը, հասարակական՝ աշխարագրական՝ բնական պայմանների ամբողջությունը
  5. շուրջ բոլորը պարփակող պատ, շրջապատնեշ, շրջապարիսպ ◆ (Գագիկը) կղզին չորս կողմից բուրգերով, աշտարակներով և թանձր շրջապատով ամրացնելուց հետո, նրան մի ահռելի բերդի ձև տվեց: (Րաֆֆի)
  6. Ածական

  7. շրջապատած, շրջապատված ◆ Թորոսիկ իշխան, շրջապատ պահել ապստամբներին մինչև առավոտ: (Դերենիկ Դեմիրճյան)
  8. շրջապատող, շրջակա, շուրջ գտնվող ◆ Շրջապատ սարերը թույլ արձագանքում էին այդ ողբին: (Միքայել Մանվելյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. միջավայր, շրջանակ
  2. շրջակայք, շրջավայր, բոլորտիք, բոլորք, չորսուբլուր, չորս բոլոր, չորս կողմ, չորս դին
  3. շրջապարիսպ, շրջապատնեշ, շրջափակ, ռապար (գվռ․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]