շփոթել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ շ(ը)•փո•թել 

Բայ

  1. սխալմամբ մի բան մի այլ բանի տեղ դնել, ընդունել, խառնել
  2. շփոթության մեջ գցել, շփոթմունք պատճառել
  3. սխալ, թյուր համարում ունենալ ◆ Ինձ մի՛ք շփոթի ձեր մանկլավիկների հետ:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. խառնել
  2. տե՛ս հուզել, վրդովել
  3. տե՛ս շփոթեցնել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]