ոռնալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ ոռնալ

վանկեր՝ ոռ•նալ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *rū-n-` *rēu- բնաձայնական արմատից․ հմմտ․ հին հնդկերեն ruvati «ոռնում է, մռնչում է», հին անգլերեն ryn, ռուսերեն реветь «ոռնալ, մռնչալ»։

Բայ

  1. ոռնոց հանել` արձակել, ուժգին ձայնով կաղկանձել(գայլերի, շների և այլ կենդանիների մասին)
  2. (փխբ․) բարձրաձայն և անախորժ կերպով լալ ◆ Ի՞նչ ես ոռնում:
  3. (փխբ․) ուժգին, միալար և սուր ձայն առձակել, շաչել, շչալ, սուլել ◆ Շչակներն են ոռնում:
  4. (փխբ․) գազազած` կատաղի ձայներ հանել, կատաղորեն գոռում-գոչում բարձրացնել ◆ Քանի անգամ այս քաղաքը՝ զայրացկոտ ու ապստամբ՝ ոռնացած է պատմության դեմ։ (Վազգեն Շուշանյան)
  5. ոռնոցի նման ուժգին ու սարսռեցնող ձայն հանել՝ արձակել, ոռնոցի նման ձայնով երգել՝ հնչել՝ հնչեցնել մի բան ◆ Քամին էր ոռնում տխուր երգեր։ Մուշեղ Գալշոյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. կաղկանչել, կնձկնձալ, վնկվնկալ, վնգստալ, (գվռ․)՝ կողկնձել, կուզալ
  2. տե՛ս լալ
  3. (փխբ․) շաչել, սուլել, շչալ, բվալ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]