ոստ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ ոստ

վանկեր՝ ոստ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *ozdo-s- «ճյուղ, ոստ» նախաձևից. հմմտ. հունարեն όζος, գոթերեն asts «ճյուղ», հին անգլերեն ōst «ոստ, ելունդ»:

Գոյական

  1. (բսբ․) ծառի բնից աճած խոշոր կողային ճյուղ, որը կրում է ընձյուղներ, տերևներ, ծաղիկներ, պտուղներ, ծառի՝ թփի բարակ ճյուղ, շիվ
  2. ճյուղը կտրելուց հետո բնի վրա մնացած՝ դուրս ցցված մասը
  3. ծառի ճյուղի արմատը փայտանյութի (տախտակի, չորսուի և այլն) մեջ, կոստղ
  4. իլիկի վրա փաթաթված թելը

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ճյուղ, շիվ, ուղեշ, շառավիղ, ստեղ (հնց․), մորճ, խիլթ (գվռ․)
  2. կոստղ, ոստղ
  3. տե՛ս թուփ
  4. մասուրա

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ժ․ Հ․ Վարդանյան, Հ․ Յա․ Սայադյան, Անտառագիտական և կանաչապատման տերմինների հայերեն-ռուսերեն-անգլերեն բացատրական բառարան, Երևան, «ՀՀ ԳԱԱ բուսաբանական ինստիտուտի հրատարակչություն», 2008 — 338 էջ։
  • Հարությունյան Լ․ Վ․, Թանգամյան Տ․Վ, Զավարյան Է․ Լ․ և ուրիշներ, Բուսաբանական տերմինների ռուս-հայերեն բացատրական բառարան, Երևան, ««Հայբուսակ»», 2002 — 272 էջ։