որ

Վիքիբառարան-ից
արտասանություն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ որ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Շաղկապ[խմբագրել]

  1. երկրորդական նպատակային նախադասությունը գլխավորի հետ՝ որպեսզի նշանակությամբ ◆ Եկել եմ, որ մի շնչում երգեմ երգդ այն զիլ-հնչուն (Հովհաննես Հովհաննիսյան)
  2. ժամանակի երկրորդական նախադասությունը գլխավորի հետ՝ երբ նշանակությամբ ◆ Նոր էի ընդունվել երիտասարդական թերթում աշխատելու, որ ինձ հանձնարարեցին ակնարկ գրել մի աշակերտի մասին: ԶԴ
  3. պայմանի երկրորդական նախադասությունը գլխավորի հետ՝ եթե նշանակությամբ ◆ Որ ընդունվի, լավ կսովորի: Թշերից արյուն ու լույս է կաթում, մատով որ խփես՝ խալ կվերցրնի: ՄԽ
  4. հիմունքի և պատճառի երկրորդական նախադասությունը գլխավորի հետ՝ քանի որ, դեռ որ նշանակությամբ ◆ Որ թողնում ես ինձ փշերում՝ դու իմ վարդը չես: (Հովհաննես Շիրազ)
  5. որոշիչ երկրորդական նախադասությունը գլխավորի հետ՝ ցույց տալով որևէ բանի չափը՝ աստիճանը՝ որակը՝ բնույթը ◆ Արևն այնքան պայծառ է ու տաք, որ դունչը թաթին՝ շունն է մրափում: (Վահան Դաքեսյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. որպեսզի
  2. երբ
  3. եթե
  4. քանի որ, դե վոր

Եղանակավորող բառ[խմբագրել]

  1. արտահայտում է թերահավատություն՝ արդյոք նշանակությամբ ◆ Քո ասածներին ո՞վ կհավատա որ:
  2. արտահայտում է կասկած՝ երկմտություն՝ զարմանք՝ մի՞թե նշանակությամբ ◆ Այս բոլորը չգիտեի՞ր որ:
  3. արտահայտում է խոսքի զորացում՝ սաստկացում՝ իսկ, հենց, իսկապես նշանակությամբ ◆ Նա որ երբեք չի մոռանա հին թշնամանքը ԺՕ ◆ Նյարդերս որ անտանելի են (Վահան Տերյան)
  4. արտահայտում է հիացմունք՝ գոհունակություն՝ բավականություն՝ ա՜յ, ահա՜, հենց նշանակությամբ ◆ Որ չէր երգում՝ գյուղն էր թափվում, կին, տղամարդ շրջապատում, արբում էին նրա երգով:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. արդյոք
  2. մի թե
  3. այ, ահա, հենց

Դերանուն[խմբագրել]

  1. որպես հարաբերական դերանուն գործածվում է ստորադասական նախադասությունը գլխավորին կապակցելու համար՝ հարաբերյալի փոխարեն՝ նա, ով որ նշանակությամբ ◆ Ամենայն տեղ մահը մի է, մարդ մի անգամ պիտ մեռնե, բայց երանի՜, որ յուր ազգի ազատության կզոհվի: (Միքայել Նալբանդյան)
  2. տրոհական-բաշխական իմաստով՝ մեկը... մեկը, ոմանք... ոմանք նշանակությամբ ◆ Որը երգում էր, որը ծափ տալիս, որը կատակում կողքին նստածի հետ:
  3. որպես հարցական դերանուն՝ ո՞վ, ի՞նչ, ո՞ր մեկը ◆ Այն ո՞ր հերոսը կարող էր նրա դեմ կռվել:
  4. Հարցում ընտրության մասին՝ եղածներից (հնարավորություններից, առաջարկներից և այլն) ա՞յս թե՞ այն, մե՞կը թե՞ մյուսը ◆ Կոստյումներ շատ ունենք, դու ո՞րն ես ուզում:

Արտահայտություններ[խմբագրել]