ուղեկցորդ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [uʁɛkˈt͡sʰɔɾd]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ու•ղեկ•ցորդ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. երկաթուղային գնացքների՝ տրամվայների և տրասնպորտի այլ տեսակների ուղեկցող պաշտոնյա, կոնդուկտոր
  2. զինված պահակ՝ պահակախումբ՝ ջոկատ և այլն, որ ուղեկցում Է մեկի կամ մի բանի՝ պաշտպանության կամ փախուստն արգելելու համար ◆ Կալանավորի ուղեկցորդը տարիքոտ մի զինվոր էր
  3. (անհնձ․) ուղեկից
  4. (ռազմ․) մարտական ստորաբաժանում, որին հանձնարարված է ուղեկցել և պաշտպանել մեկ այլ ստորաբաժանման

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Արծրուն Խանջյան, Ռազմական տերմինների անգլերեն-հայերեն համառոտ բացատրական բառարան, Երևան, 2009 — 39 էջ։