Jump to content

չափավոր

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [t͡ʃʰɑpʰɑˈvɔɾ]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ չափաւոր վանկեր՝ չա•փա•վոր 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

(ած․) (մկբ․)

  1. հարկավոր եղածին չափ, անհրաժեշտ չափով ◆ Չափավոր սնունդ։ ◆ Պետք է ուտել, այո, բայց չափավոր: (Մուրացան)
  2. կանոնավոր, պատշաճ, սովորական ◆ Ամեն ինչ չափավոր, գրեթե մեղմ էր իր վրա: (Գրիգոր Զոհրապ)
  3. ծայրահեղությունների չհանգող, միջին չափը պահպանող, պատշաճ կարգը՝ չափը պահպանող ◆ Սիրո մեջ պետք է չափավոր լինել։ Ստեփան Մալխասյանց
  4. բարեխառն, միջին, ◆ Չափավոր քամի։
  5. համեստ, ոչ ճոխ, ոչ շատ լավ ◆ Չափավոր ապրուստ՝ ընդունակություն։ ◆ Ծառան ներս բերավ հեշտաեռը և մի քանի րոպեից հետո նրանց առջև պատրաստվեցավ թեև չափավոր, բայց ախորժելի նախաճաշիկը: (Րաֆֆի)
  6. միջակ, ոչ բարձր, սովորական ◆ Մեծ եղբայր մը ուներ` Տրդատը, որ չափավոր կրթություն մը ստացած էր: (Արփիար Արփիարյան) ◆ (Եղբայր)... պարապելով առաջ ուսուցչությամբ և այժմ մասնավոր գրասենյակներում, չափավոր ռոճիկով պահել է նախ իր ծերունի ծնողներին, իսկ հետո այրիացած քրոջը` իր զավակների հետ: (Շիրվանզադե)
  7. չափ ու սահմանից դուրս չեքող, չափը ճանաչող ◆ Ներկաների մեծ մասը չափավոր երիտասարդներ էին, որոնք սիրում էին ամեն բան ասել ու անել ըստ հարկի: (Անահիտ Սահինյան)
  8. ոչ արմատական, արմատական փոփոխություններ՝ միջոցառումներ չպահանջող ◆ Չափավոր ձախ խմբավորում։
  9. չափված, միատեսակ, համաչափ ◆ (Նա) չափավոր քայլերով անցուդարձ էր անում: (Րաֆֆի)
  10. (հնց․) չափ ունեցող, չափով գրված, տաղաչափական կանոններով հորինված` գրված, տե՛ս չափածո
  11. (երժշտ․) եղանակի միջակ արագություն ունեցող

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. սահմանավոր
  2. չափավորական, զուսպ
  3. բարեխառն, մեղմախառն
  4. միջակ, համեստ, բավարար

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]