ուրիշին լավ բան չկամեցող, բարիք չցանկացող, նախանձկոտ ◆Բացի ժլատ լինելուց, զարմանալի չկամ մարդ էր Աթոն, չէր ուզում, որ ուրիշի վրա արև կպչի, չէր ուզում, որ հարևանն ապրի: (Վախթանգ Անանյան)
չկամենալով, չուզենալով, սառը կերպով, տհաչությամբ ◆Չկամ էր ընդունում եկողին, նրանք էլ հաճախ չէին գալիս: (Ակսել Բակունց)◆Շունը չկամ մոտ գնաց, աչքի պոչով նայեց լակամանին: Արտակ Վարդազարյան
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
