(գյուղտնտ․) խաղողի և բոստանային բույսերի սնկային հիվանդություն ◆Խորդենուն չոռ էլ չի դիպչի։Հովհաննես Թումանյան
անասունների վարակիչ հիվանդություն ◆Տավարի մեջ չոռ է ընկել։Ստեփան Մալխասյանց
հայհոյանքի, հանդիմանության և անեծքի բացականչություն ◆-Չո՛ռ, չ՛ոռ, ձեր գլուխն ուտեք, քանի ոռնաք, - կանչում էր երիտասարդ հովիվն ու փետով զակում շներին։Հովհաննես Թումանյան◆-Չոռ… դե հիմի միտդ պահի։(Մուրացան)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
