չքանալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ չ(ը)•քա•նալ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. անհետանալ, աներևութանալ ◆ (Փերիները) հենց շողաց ցոլքն առաջին՝ անտես, անհետ չքացան: Հովհաննես Թումանյան
  2. կորչել, անհայտանալ ◆ Նա մոլորված ման էր գալիս ակնոցներին՝ անընդհատ կրկնելով. ախր ո՞ր չքացավ անտերը։
  3. վերանալ, այլևս չլինել, գոյություն ունենալուց դադարել ◆ Առաջվա առատ ու լի օրերը չքացել էին։
  4. վերանալ, ցնդել, գոլորշիանալ ◆ Առավոտյան մառախուղը չքացել էր։ (Րաֆֆի)
  5. (փխբ․) գոյություն ունենալուց դադարել, անիրական դառնալ, զգայական ընկալման ոլորտից դուրս գալ (ինքնամոռացման, բուռն հուզման, մտամոլորության ևն հետևանքով) ◆ Տագնապով դարձնում էր թերթերը ու կարդու՛մ, կարդու՛մ, կարդու՛մ։ ◆ - Չքացել էր աշխարհը։ - Այգին դարձել էր անիրական։ Եղիշե Չարենց

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անհետանալ, աներևույթանալ, անեանալ, չքվել, (փխբ․)՝ շոգիանալ, ցնդել, (գվռ․)՝ չռզակվլ, ոնդրկել, ոնդրկվել, երազ դանալ, աչքից կորչել
  2. անհայտանալ, կորչել, կորսվել (հնց․)
  3. վերանալ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]