Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ պ(ը)•սա•կա•վո•րել

Ստուգաբանություն

պսակավոր դարձնել, գլխին պսակ դնել
(փխբ․) գովաբանել, ըստ արժանվույն գնահատել ◆ իր զուսպ, զորեղ, սթափ ներկայությամբ՝ ոչ մեկիս բերանը մի անգամ չշարժվեց մեծարման խոսքով պսակավորելու Վահագն Դավթյանին։ (Հրանտ Մաթևոսյան)

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ венчать (ru) ‎(venčatʹ), увенчивать (ru) ‎(uvenčivatʹ), увенчать (ru) ‎(uvenčatʹ), венчать (ru) ‎(venčatʹ) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։