Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ջ(ը)•րել
հողը` արտը` ծառաստանը և այլն ջրով ոռոգել, ջուր տալ
ջուր խմեցնել (կենդանիներին)
ջրով մաքրել, վրան ջուր լցնելով մաքրել` լվանալ ◆ Նա արդեն ջուր էր խմել ու ջրել ՋԱ
(բնստ․) ◆ աչքերը արցունքով ջրել սպասում էր իր սիրածի դարձին (Գևորգ Էմին) (փխբ․) ◆ Նա կարողանում է յուրահատկությունները հիմնավոր կերպով ջրել (Մուրացան) (փխբ․) ◆ կասկածը` անվստահությունը ջրել ջուր ցանել, ջուր խաղ տալ, (փոշի չբարձացնելու համար)
ջրի պես - շատ լավ, սահուն, գերազանց
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
