սահմանադրություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [sɑhmɑnɑdɾutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ սահմանադրութիւն

վանկեր՝ սահ•մա•նա•դ(ը)•րութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. պետության հիմնական օրենքը, որը սահմանում է նրա հասարակական ու պետական կառուցվածքը, ընտրական սիստեմը, պետական մարմինների կազմակերպման ու գործունեության սկզբունքները, քաղաքացիների հիմնական իրավունքներն ու պարտականությունները
  2. (հնց․) սահմանված կարգ
  3. (հնց․) սահմաներ դնելը, որոշելը
  4. (իրավ․) պետության հիմանական օրենքը, որն ունի բարձրագույն իրավաբանական ուժ, որով ամրացվում է քաղաքական և տնտեսական համակարգը, սահմանվում է քաղաքացու հիմնական իրավունքները, ազատությունները և պարտավորությունները, նաև պետական իշխանության կառավարման, դատական մարմնի գործունեության և կազմակերպման սկզբունքները

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. կոնստիտուցիա (հնց․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Արեն Կոբալյան, Իրավաբանական համառոտ բացատրական բառարան, Վանաձոր, 2005 — 80 էջ։
  • Ֆարիդ Գրիգորյան, Ռազմագիտական տերմինների դպրոցական հայերեն-ռուսերեն թարգմանական-բացատրական բառարան (Մակմիլան-Արմենիա), Երևան, 2006 — 144 էջ։