սահմանակցվել

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ սահ•մա•նակ•ց(ը)•վել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. սահմանակից լինել, մեկ ընդհանուր սահման ունենալ
  2. (փխբ․) շատ մոտ՝ մերձավոր լինել, միմյանց հետ սերտ կապ՝ առնչություն՝ հարաբերություն ունենալ ◆ Այմ ճշգրիտ և հասարակական գիտություններից շատերը սահմանակցում են միմյանց: (Սովետական Հայաստան)
  3. (փխբ․) նմանվել, մոտենալ, մերձավոր բնույթ ունենալ ◆ ԱՄՆ-ում բիզնեսը վաղուց արդեն սահմանակցվում է քրեական հանցագործության հետ: Եր

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]