Դասական ուղղագրութեամբ՝ սգաւոր
վանկեր ՝ ս(ը)•գա•վոր
սուգ ունեցող, սգի մեջ գտնվող, սգագիր
սուգ՝ ողբ արտահայտող, ողբ պարունակող
տխուր, վշտահար
սգին հատուկ, սգի ժամանակ գործածվող (հագնվող, կախվող և այլն)
սգացող, ողբացող
(փխբ․) ◆ Սգավոր սգալու արժանի, ողբերգական ◆ Պատմեմ անցքը սգավոր (Ավետիք Իսահակյան)
սգակիր, վշտակիր, սգահար, վշտահար, ողբահար, սգազգեստ, սգազգյաց, սգազգեցիկ, սևազգեստ, սևազգած, սևազգյաց, սգավոր (ժղ․) (հզվդ․) (գվռ․) սևակոլոլ, սևավոր, սևավորիկ, սևալաչակ, սև լաչակավոր
սգացյալ (գրք․) (ժղ․)
տե՛ս սգալի
տե՛ս սգատեսիլ
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
