սեպագրել

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [sɛpɑɡˈɾɛl]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ սե•պա•գ(ը)•րել 

Բայ

1. (բնստ․) սեպագրական համակարգով գրել, սեպագրերով գրել

Հոմանիշներ

1. բևեռագրել

Արտահայտություններ

Խոնարհում

Անորոշ դերբայ սեպագրել Ենթակայական դերբայ սեպագրող Հարակատար դերբայ սեպագրած Համակատար դերբայ սեպագրելիս Անկատար դերբայ սեպագրում Վաղակատար դերբայ սեպագրել Ապակատար դերբայ սեպագրելու Ժխտական դերբայ սեպագրի անձ եզակի հոգնակի առաջին երկրորդ երրորդ առաջին երկրորդ երրորդ Սահմանական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Անկատար ներկա սեպագրում եմ սեպագրում ես սեպագրում է սեպագրում ենք սեպագրում եք սեպագրում են Անկատար անցյալ սեպագրում էի սեպագրում էիր սեպագրում էր սեպագրում էինք սեպագրում էիք սեպագրում էին Ապակատար ներկա սեպագրելու եմ սեպագրելու ես սեպագրելու է սեպագրելու ենք սեպագրելու եք սեպագրելու են Ապակատար անցյալ սեպագրելու էի սեպագրելու էիր սեպագրելու էր սեպագրելու էինք սեպագրելու էիք սեպագրելու էին Վաղակատար ներկա սեպագրել եմ սեպագրել ես սեպագրել է սեպագրել ենք սեպագրել եք սեպագրել են Վաղակատար անցյալ սեպագրել էի սեպագրել էիր սեպագրել էր սեպագրել էինք սեպագրել էիք սեպագրել էին Անցյալ կատարյալ սեպագրեցի սեպագրեցիր սեպագրեց սեպագրեցինք սեպագրեցիք սեպագրեցին Ըղձական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Ապառնի սեպագրեմ սեպագրես սեպագրի սեպագրենք սեպագրեք սեպագրեն Անցյալի ապառնի սեպագրեի սեպագրեիր սեպագրեր սեպագրեինք սեպագրեիք սեպագրեին Պայմանական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Ապառնի կսեպագրեմ կսեպագրես կսեպագրի կսեպագրենք կսեպագրեք կսեպագրեն Անցյալի ապառնի կսեպագրեի կսեպագրեիր կսեպագրեր կսեպագրեինք կսեպագրեիք կսեպագրեին Հարկադրական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Ապառնի պիտի սեպագրեմ պիտի սեպագրես պիտի սեպագրի պիտի սեպագրենք պիտի սեպագրեք պիտի սեպագրեն Անցյալի ապառնի պիտի սեպագրեի պիտի սեպագրեիր պիտի սեպագրեր պիտի սեպագրեինք պիտի սեպագրեիք պիտի սեպագրեին Հրամայական եղանակ դու դուք Ապառնի սեպագրի՛ր սեպագրե՛ք

Բաղադրյալ բառեր
սեպագրվել

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ писать (ru) ‎(pisatʹ), написать клинописью (ru) ‎(napisatʹ klinopisʹju) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Աղբյուրներ

• Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
• Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
• Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։