սեփականություն

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝ սեփականութիւն

Վանկեր՝ սե•փա•կա•նու•թյուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. մի բանի տիրելու՝ նրանից օգտվելու՝ այն տնօրինելու և գործածելու սեփականատիրական իրավունք ◆ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը վերացրեց հողի մասնավոր սեփականությունը:
  2. որևէ մեկին կամ մի բանի (հիմնարկության, ընկերության և այլն) սեփականատիրական իրավունքով պատկանող ունեցվածք (շարժական և անշարժ գույք) ◆ Անապատականը սեփականություն չի կարող ունենալ: (Մուրացան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ունեցվածք, ինչք, ստացվածք, կալվածք

Արտահայտություններ[խմբագրել]