Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ սի•րա•կա•րոտ
սիրո կարոտ ունեցող, սեր ցանկացող՝ տենչացող, սիրածարավ ◆ Սիրակարոտ
սիրո կարոտ արտահայտող՝ պարունակող ◆ Սիրակարոտ
սիրո կարոտ մնացած, սիրո պահանջը ծարավը չհագեցած ◆ Տեսավ իր կինը սիրակարոտ Սիամանթո
սիրածարավ, սիրապապակ, սիրապակաս (հզվդ․)
տե՛ս սիրաբաղձ
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
