որևէ գործունեության՝ գործողության ձեռնամուխ լինել ◆Դասախոսությունը՝ համերգը սկսել:
որևէ երևույթի՝ վիճակի՝ գործողության հատուկ նշանները երևան հանել՝ դրսևորել ◆Ջուրն սկսեց եռալ։
որպես սկիզբ ընդունել, սկիզբը դարձնել ◆Նա իր պատմությունն սկսում է ջրհեղեղից։
որևէ սովորական կամ իրեն հատուկ՝ բնորոշ գործողության ձեռնարկել կամ վերստին ձեռնարկել ◆Երկար ժամանակ ծխելը թողել էր, բայց էլի սկսել է:
իրար հաջորդող երևույթների՝ գործողությունների մեջ առաջինին ձեռնարկել ◆Այս անգամ նրանք սկսեցին ոչ թե օղուց, ինչպես սովոր էին, այլ գինուց։
անորոշ դերբայի հետ ցույց է տալիս դերբայով արտահայտված գործողության սկիզբը՝ հաճախ տևականության, շարունակականության երանգով ◆Եղանակն սկսում է (սկսել է, սկսեց) տաքանալ։
սկսվել, սկիզբ առնել ◆Կռիվը վերջանում է, սկսում է հարսանիքը։Հովհաննես Թումանյան
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
