Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ս(ը)•ն(ը)ն•դա•կան
սնվելուն՝ սնելուն հատուկ՝ վերաբերող
սննդառության հատուկ, սննդառական գործունեության հետ կապված, մարմնի սննդառությանը հատուկ՝ վերաբերող
իբրև սնունդ օգտագործվող՝ ծառայող ◆ Սննդական
մեծ սնունդ պարունակող, սննդարար նյութերի մեծ պարունակություն ունեցող
սննդային, կերակրական, կերակրային
տե՛ս սննդարար
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
