Jump to content

սուտ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

«սուտ» ժեստը հայերեն ժեստերի լեզվով

Դասական ուղղագրութեամբ՝ սուտ

վանկեր՝ սուտ 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *psudo- «սուտ» արմատից. հմմտ. հունարեն φεύδος «սուտ» (հայ-հունական զուգաբանություն)։

Ածական

  1. իրականության չհամապատախանող, ոչ իրական, իրականում չեղած՝ չպատահած՝ գոյություն չունեցած ◆ Սուտ պատմություն՝ տեղեկություն՝ լուր։
  2. մտացածին, մտքով հորինված՝ ստեղծված, երևակայական ◆ Սուտ դրախտ։
  3. ոչ իսկական, ձևացնող, ցուցադրական, ի տե՛ս ի ցույց կատարվող, կեղծ ◆ Սուտ սիրով խաբել։ (Վահան Տերյան)
  4. կեղծավոր, խաբեբա, խաբող, պատրող ◆ Շղարշով պալատ Է մտնում Էն սուտ թագուհին։ Հովհաննես Թումանյան
  5. ոչ ճշմարիտ, գիտական տեսակետից անընդունելի՝ մերժելի, սխալ ◆ Ձեր գրքերը սուտ են ու սին (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Սուտ ուսմունք։
  6. ստախոս ◆ Սուտ մարդկանցից հեռու մնա, որդի՛ս։
  7. արհեստական, շինելով՝ պատրաստելով որևէ բանի նմանեցրած, որևէ բանի տեսք տված, կեղծ ◆ Սուտ ակնեղեն՝ ոսկի։
  8. անիրականանալի, անհավանական, զուր, սին ◆ Սուտ հույս՝ խոստում։
  9. փուչ, դատարկ, անիմաստ, ունայն ◆ Աշխարհը սուտ Է տղաս։ (Մարտիրոս Վեսպեր)

Գոյական

  1. ստություն, կեղծիք

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. ստահոդ, անճիշտ, անճշմարիտ, անճշմարտացի, սնոտի, հերյուրածո, ստապատիր, ստապատում (գվռ․), սուտզրույց, սուտումուտ, սուտի-մուտի, սուտի-մուտիկ, սուտլի-մուտլիկ, սուտմուտ, սուտսուտ, սուտուսուտ, սուտուփուտ
  2. մտածին, երևակայական, կարծեցյալ, փորեհան, (գվռ․)
  3. կեղծ, արհեստական, (ժղ․)

Արտահայտություններ

[խմբագրել]
  1. սուտը բռնել - մեկի ստությունը բացահայտել
  2. սուտ դուրս գալ
    1. չիրականանալ, չարդարանալ
    2. չհաստատվել, ճիշտ չլինել
    3. ոչ արդար՝ ոչ իրավացի լինել
  3. սուտ հանել - սուտ համարել
  4. ստի տոպրակ - շարունակ սուտ բաներ ասող մարդ

Աղբյուրներ

[խմբագրել]