սուրալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ սուրալ

վանկեր՝ սու•րալ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. արագորեն արշավել՝ վազել, սլանալ
  2. արագորեն անցնել, սրընթաց հոսանքով անցնել՝ փչել ◆ Սուրում էր մի իրիկնային մարմանդ քամի: (Եղիշե Չարենց)
  3. արագորեն անցնել՝ գնալ (ժամանակի մասին) ◆ Տարիներ են անցնել կորովի, սուրացել, գնացել անդարձ: (Եղիշե Չարենց)
  4. սրընթաց թռչել ◆ Ասես կաքավ էր սուրում՝ հպարտ ու գեղեցիկ: (Ստեփան Զորյան)
  5. արագորեն ընթանալ՝ շարժվել ◆ Օդանավակայանից դուրս եկանք ու սուրացինք քաղաք տանող ծառուղիով: (Մ. Ուեստ)
  6. մի բանի վրայով սահել-անցնել՝ ընթանալ ◆ Փոքրիկ տորմիղն սկսավ սուրալ խաղաղ ալիքների վրա: (Մուրացան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. սլանալ, սրարշավել, թռչել (բնստ․), (հզվդ․) սրընթանալ, սրրալ, սրրանալ, սուրհանալ սրավարել (հնց․)
  2. սահել, անցնել, ընթանալ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]