սուփրա
Արտաքին տեսք
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [supʰˈɾɑ]
Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ սուփ•րա
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Գոյական
- (ժղ․) սփռոց, որ փռում են գետնին, վրան ուտելիք դնելու ճաշելու համար
- (խսկց․) հացի սեղան, հացկերույթ ◆ Ծառատակերին կանաչ խոտերում կարմիր խալիչաներ տարածել, մի մեծ շրջան են կազմել անխնա լցրած մավի սուփրաների շուրջը։ Հովհաննես Թումանյան
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- տե՛ս սփռոց
- տե՛ս հացկերույթ
Արտահայտություններ
[խմբագրել]- սուփրա բացել, սուփրա բաց անել - սուփրայի վրա ուտելիքներ դնել` ուտելու` հյուրասիրելու համար, սեղան բացել ◆ Հայրս մի սուփրա բաց արավ ամեն բարիքով լիքը։ (Ղազարոս Աղայան) ◆ Որբ էր նրա դուռը զալիս՝ սուփրեն էր բաց անում կամ քիսեն. ում գութան չուներ, իրանցը բան տալիս. ում եզն ու հոտաղ չուներ, իրանցն ուղարկում: (Խաչատուր Աբովյան)
- սուփրի վերև նստել, սուփրի գլխին նստել
- սեղանի վերևը՝ գլխին նստել ◆ Մեկ հացկերույթ ըլելիս՝ սուփրի գլխին ինքն ա նստում, հինգ մարդի ղդար հաց ուտում, տկի հոտն առնելիս՝ փորը ղլվլոց ընկնում: (Խաչատուր Աբովյան)
- պատվավոր հյուր լինել
| Բաղադրյալ բառեր | |
| Թարգմանություններ | |
| |
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։