Դասական ուղղագրութեամբ՝ սպարապետ
վանկեր ՝ (ը)ս•պա•րա•պետ
Փոխառություն՝ հին պարսկերեն *spāδapati, միջին պարսկերեն spāhpaδ, պարսկերեն sipāhpaδ:
(պատմ․)
Ի արտաքին հոլովում
Եզակի թիվ Հոգնակի թիվ
Ուղղ. սպարապետ(ը) սպարապետներ(ը)
Սեռ. սպարապետի սպարապետների
Տր. սպարապետին սպարապետներին
Հայց. սպարապետի(ն) սպարապետների(ն)
Բաց. սպարապետից սպարապետներից
Գործ. սպարապետով սպարապետներով
Ներգ. (սպարապետում) (սպարապետներում)
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
