Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ (ը)ս•տեղ•ծա•գործ
ստեղծագործության մղող՝ դրդող, ստեղծագործելու ունակությամբ՝ ավյունով տոգորող՝ համակող ◆ Ստեղծագործ
ստեղծագործելու հետ կապված, ստեղծագործելու համար անհրաժեշտ, ստեղծագործելուն հատուկ ◆ Ստեղծագործ
ստեղծագործող, որևէ բան կերտող՝ ստեղծող Ստեղծագործ աշխատանք։
ստեղծագործելու հատկություն՝ ձիրք՝ ունակություն ունեցող ◆ Ստեղծագործ
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
