արագորեն ընթացող՝ վազող՝ շարժվող` հոսող, արագընթաց, արագավազ, սրարշավ ◆Սրընթաց ձի՝ պախրա՝ գնացք։◆Սրընթաց պախրա, թե գայլ գիշատիչ շեշտակի անցավ փարախի մոտով: Հովհաննես Թումանյան◆Զրույցն էլ հանդարտվում էր, ինչպես ծանծաղուտում կորչող լեռան սրընթաց գետակ: (Ակսել Բակունց)◆Սրընթաց քամի՝ գետ։
արագորեն տեղի ունեցող՝ կատարվող ◆Դեպքերի սրընթաց գարգացում։
սուր` արագ ընթացքով, արակ ընթանալով` շարժվելով` հոսելով, սրընթացորեն ◆Կռվի ելավ ու արշավեց սրընթաց: Եղիշե Չարենց◆Երբ գլանն արձակում է պարանը, դույլը սրընթաց գնում է հորի մեջ: (Շիրվանզադե)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։