սփոփանք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ս(ը)•փո•փանք 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. հոգսերի՝ վշտերի՝ մտատանջությունների փարատում՝ ցրում, հոգեկան հանգստացում ◆ Եկավ գիշերն՝ սփոփանքը անմխիթար սրտերի: Հովհաննես Թումանյան ◆ Ակներև էր, որ տիկինը քիչ շատ սփոփանք կզգար, երբ կխոսեր: (Արփիար Արփիարյան)
  2. հոգսերը՝ վշտերը՝ մտատանջությունները փարատող հանգամանք ◆ Անցյալից չունեմ ոչինչ սփոփանք: Հովհաննես Հովհաննիսյան ◆ Եվ այդ բանի մեջ էր որոնում իր սփոփանքը: (Նար-Դոս)
  3. մխիթարող հեռանկար՝ հույս ◆ Սփոփանքի մի շող փայլեց նրա սև ճակատին: (Ավետիք Իսահակյան)
  4. (հնց․) բուժում, կազդուրում, ապաքինում

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. սփոփություն, սփոփում, մխիթարանք, ամոքում, (հնց․)՝ մխիթար, սփոփ. փոփոգանք, փարավազ, (գվռ․)՝ մխիթարանք, հովություն
  2. տե՛ս ապաքինում

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]