վազել

Վիքիբառարան-ից

Megaphone.svg Արտասանություն[խմբագրել]

ՄՀԱ: [vɑˈzɛl]

Բայ[խմբագրել]

  • արագ ընթացքով գնալ, վազքով գնալ, վազ տալ:
  • արագընթաց շարժվել՝ ընթանալ, սուրալ, սլանալ: ◆ Տրամվայներն ու տրոլեյբուսներն ամբողջ օրը վազում են փողոցներով (Ավ.) :
  • հրագորեն անցնել: ◆ Ամիսներն ու տարիները վագում են միմյանց հետևից :
  • հոսել: ◆ Վտակն վազեց կարկառելով (Հ. Թումանյան) :
  • ծորալ, թափվել: ◆ Քրտինքս վազում (է) ճակատից ներքև (Հ. Թումանյան) :
  • շտապով՝ շուտափույթ գնալ մի տեղ՝ մեկի մոտ՝ մի բանի հետևից ևն: ◆ Մի վազի՛ր դեկանատ ու ցուցակը բեր :
  • շտապել, աճապարել: ◆ Մի՛ վազիր, երամիդ շուտով կհասնիս, կռունկ (ժողովրդական երգ.) :
  • այս ու այն կողմ շարժվել՝ անցնել:◆ Աչքերիս առջև մժեղների պես կետեր են վազում : (փխբ․)
  • ձգտել, մի բանի հետամուտ լինել: ◆ Մենք խաղաղության ենք վազում, պարսիկը՝ կռվի (Դ. Դեմիրճյան) : (փխբ․)
  • բխել, դուրս գալով տարածվել: ◆ Մեղր ու կաթ կը վազեր բերնեն (Գ. Զոհրապ) : (փխբ․)
  • մարմնով որևէ գրգիռ՝ զգացում անցնել: ◆ Ուրախության սարսուռ մը վազեց իր մորթին վրա (Գ. Զոհրապ) :
  • ցայտուն կերպով դրսևորվել, որևէ բանի ցայտուն արտահայտություն ունենալ, վրայից թափվել: ◆ Քիպարությունը վրայեն կը վազե կոր (Հ. Պարոնյան) : (փխբ․)
  • ձգվել, տարածվել: ◆ Ոլորապտույտ ճանապարհը վագում, կորչում է լեռան ստորոտում : (փխբ․)
  • ձգտել, միտել: ◆ Բերանը նույնիսկ անգիտակցաբար վազում է միօրինակ ձևերի (Հ. Աճառյան) : (փխբ․)

Վանկեր՝ վա·զել 

  1. Արագ շարժվել

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  • ընթանալ, արշավել, սլանալ, սուրալ, խոյանալ, խուժել, տոովեւ (բրբ․)
  • տողվել, տողկել, հետևից ընկնել, վաղ տալ
  • հոսել, ծորել, երթալ, կաթել, մզել (ջուրը)
  • սորել (աչքի ջուրը)
  • մրցել, զուգընթանալ
  • խնդկել (բրբ․), իյնդկի տալ
  • տեն վազվզել

Խոնարհում[խմբագրել]