վախվխել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ վախ•վ(ը)•խել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. վախ՝ երկյուղ կրել, վախենալ (միշտ կամ տևականորեն) ◆ Խետին վախվխելով ձեռքը տարավ հրացանին։ (Ակսել Բակունց)
  2. զգուշանալ, զգուշություն ցուցաբերել

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս վախենալ
  2. տե՛ս զգուշանալ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]