վառել

Վիքիբառարան-ից

Բայ

Megaphone.svg Արտասանություն[խմբագրել]

ՄՀԱ: [vɑˈrɛl]

Վանկեր՝ վա‧ռել 

  1. վառվող` այրեցական նյութը կրակով (կայծով ևն) այրեցնել, բռնկեցնել, բոցավառել ◆ Փայտը՝ խարույկը վառել:
  2. վառելանյութով լցված կամ թաթախված սարքի՝ հարմարանքի այրեցական նյութը բոցավառել ◆ Ճրագը՝ վառարանը՝ մոմը վվառել:
  3. ջեռուցման սարքով՝ հարմարանքով տաքացնել՝ ջեռուցել ◆ Փետ են հավաքում, վառում են օդեն (Հովհաննես Թումանյան)
  4. իբրև վառելանյութ օգտագործել ◆ Ձմեռները աթար են վառում ու հոտը գցում սենյակը:
  5. հրկիզել, հրդեհել, կրակ տալ ◆ Ֆաշիստական ճիվաղները վառեցին ողջ գյուղը:
  6. ջերմությամբ չորացնել, խանձել ◆ (Սատանան) փռել Է կարմիր խորշակ ու երաշտ, վառել Է ոսկի հասկերը բոլոր (Եղիշե Չարենց)
  7. կիզել, այրել, սաստիկ շոգով նեղել ◆ Արևը վառում Է:
  8. լուսավորության սարքը՝ հարմարանքը միացնել սնող աղբյուրին ◆ էլեկտրական լամպերը վառել:
  9. լուսավորել, լույսով՝ լուսավորությամբ ապահովել ◆ Հիմա բոլոր փողոցներում լույսեր են վառում:
  10. թրծել ◆ Պատերը ծեփած Էին դեղնակարմիր կրաքարով, որ արևից կորցրել Էր կարմիրը և նման Էր վառած կավի (Ակսել Բակունց)
  11. կրակի՝ ջերմության ազդեցությամբ հարկ եղածից ավելի եփել՝ խանձել՝ այրել ◆ Ճաշը՝ խորովածը՝ վառել:
  12. խարույկի վրա այրել (որպես պատիժ)
  13. ուժեղ ջերմությամբ այրել կամ մրկել ◆ Հարթուկը շորը վառեց:
  14. (փխբ․) այրող ցավ պատճառել, խաթելով՝ խոցելով՝ ծակելով սուր ցավ առաջացնել՝ պատճառել ◆ Եղինջը ձեռքերս վառեց:
  15. (փխբ․) կծու կամ շատ տաք բանով այրել ◆ Տաքդեղը բերանը վառեց:
  16. (փխբ․) հարվածելով՝ ծեծելով սուր ցավ պատճառել ◆ Փորատակը վառեցին հյուսկեն մտրակով, քթերից արյուն բերեցին (Հակոբ Մանանդյան)
  17. (փխբ․) հոգեկան ցավ՝ տառապանք պատճառել ◆ Քեզ իմ կարոտի կսկիծն Է վառել (Վահան Տերյան)
  18. (փխբ․) որևէ զգացմունքով համակել՝ տոգորել, որևէ բուռն զգացմունք առաջացնել ◆ Վառի՛ր դու մեր սրտերում հուրը ազնիվ կրքերի (Հովհաննես Հովհաննիսյան)
  19. (փխբ․) տանջել, չարչարել, տանջանք պատճառել ◆ Քեզ միայն քո յարն Է վառել - քանի՞ յարեր վառել ես դու (Եղիշե Չարենց) ◆ Նիզակով, պարսատիկով ծտերին վառում Էինք ՀՍ
  20. ծխելիքը (ծխախոտը, ծխամորճը, սիգարետը ևն) կպցնել
  21. քիմիական նյութով քայքայել՝ փչացնել՝ քրքրել (գործվածքը, կաշին ևն)
  22. մարմնի վրա այրվածք առաջացնել ◆ Կրակը վառել Է մաշկը:
  23. (փխբ․) խիստ զայրացնել, գրգռել ◆ Իր վարմունքով նա միշտ վառում Էր դիրեկտորին:
  24. (փխբ․) ջերմորեն դրոշմել ◆ Աստղ-աչերին համբույրներս վառեցի (Ավետիք Իսահակյան)
  25. (փխբ․) իբրև զարդ կախել՝ ամրացնել՝ գցել ◆ Մանյակ վառել կրծքին վառ (Դերենիկ Դեմիրճյան)
Հոմանիշներ[խմբագրել]
Արտահայտություններ[խմբագրել]
Խոնարհում[խմբագրել]