Jump to content

վառել

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վառել վանկեր՝ վա•ռել 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Փոխառություն, բայց բուն աղբյուրը հավաստված չէ։

Բայ

  1. վառվող` այրեցական նյութը կրակով (կայծով ևն) այրեցնել, բռնկեցնել, բոցավառել  Փայտը՝ խարույկը վառել:
  2. վառելանյութով լցված կամ թաթախված սարքի՝ հարմարանքի այրեցական նյութը բոցավառել  Ճրագը՝ վառարանը՝ մոմը վառել:
  3. ջեռուցման սարքով՝ հարմարանքով տաքացնել՝ ջեռուցել  Փետ են հավաքում, վառում են օդեն Հովհաննես Թումանյան
  4. իբրև վառելանյութ օգտագործել  Ձմեռները աթար են վառում ու հոտը գցում սենյակը։
  5. հրկիզել, հրդեհել, կրակ տալ  Ֆաշիստական ճիվաղները վառեցին ողջ գյուղը։
  6. ջերմությամբ չորացնել, խանձել  (Սատանան) փռել Է կարմիր խորշակ ու երաշտ, վառել Է ոսկի հասկերը բոլոր Եղիշե Չարենց
  7. կիզել, այրել, սաստիկ շոգով նեղել  Արևը վառում Է:
  8. լուսավորության սարքը՝ հարմարանքը միացնել սնող աղբյուրին  էլեկտրական լամպերը վառել:
  9. լուսավորել, լույսով՝ լուսավորությամբ ապահովել  Հիմա բոլոր փողոցներում լույսեր են վառում:
  10. թրծել  Պատերը ծեփած Էին դեղնակարմիր կրաքարով, որ արևից կորցրել Էր կարմիրը և նման Էր վառած կավի։ (Ակսել Բակունց)
  11. կրակի՝ ջերմության ազդեցությամբ հարկ եղածից ավելի եփել՝ խանձել՝ այրել  Ճաշը՝ խորովածը՝ վառել:
  12. խարույկի վրա այրել (որպես պատիժ)
  13. ուժեղ ջերմությամբ այրել կամ մրկել  Հարթուկը շորը վառեց:
  14. (փխբ․) այրող ցավ պատճառել, խաթելով՝ խոցելով՝ ծակելով սուր ցավ առաջացնել՝ պատճառել  Եղինջը ձեռքերս վառեց:
  15. (փխբ․) կծու կամ շատ տաք բանով այրել  Տաքդեղը բերանը վառեց:
  16. (փխբ․) հարվածելով՝ ծեծելով սուր ցավ պատճառել  Փորատակը վառեցին հյուսկեն մտրակով, քթերից արյուն բերեցին։ (Հակոբ Մանանդյան)
  17. (փխբ․) հոգեկան ցավ՝ տառապանք պատճառել  Քեզ իմ կարոտի կսկիծն Է վառել: (Վահան Տերյան)
  18. (փխբ․) որևէ զգացմունքով համակել՝ տոգորել, որևէ բուռն զգացմունք առաջացնել  Վառի՛ր դու մեր սրտերում հուրը ազնիվ կրքերի։ Հովհաննես Հովհաննիսյան
  19. (փխբ․) տանջել, չարչարել, տանջանք պատճառել  Քեզ միայն քո յարն Է վառել - քանի՞ յարեր վառել ես դու։ Եղիշե Չարենց  Նիզակով, պարսատիկով ծտերին վառում Էինք: Համո Սահյան
  20. ծխելիքը (ծխախոտը, ծխամորճը, սիգարետը ևն) կպցնել
  21. քիմիական նյութով քայքայել՝ փչացնել՝ քրքրել (գործվածքը, կաշին ևն)
  22. մարմնի վրա այրվածք առաջացնել  Կրակը վառել Է մաշկը։
  23. (փխբ․) խիստ զայրացնել, գրգռել  Իր վարմունքով նա միշտ վառում Էր դիրեկտորին։
  24. (փխբ․) ջերմորեն դրոշմել  Աստղ-աչերին համբույրներս վառեցի (Ավետիք Իսահակյան)
  25. (փխբ․) իբրև զարդ կախել՝ ամրացնել՝ գցել  Մանյակ վառել կրծքին վառ Դերենիկ Դեմիրճյան
  26. (խոհր․) սալօջախը, ջեռուցիչը, թոնիրը, օջախը կրակայրիչով և այլն օգնությամբ վառել, խոհանոցային գործընթացներ իրագործելու և այլն
Հոմանիշներ
[խմբագրել]

բոցավառել, բռնկեցնել,

Արտահայտություններ
[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Սերգեյ Ավագյան, Հայերեն-անգլերեն-ռուսերեն խոհարարական բացատրական բառարան, Երևան, «ԴԱԼԼ», 2009 — 240 էջ։