Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ վառ•վ(ը)•ռուն
բոցավառ, վառվռացող, բոցավառվող
կրակոտ, կենսալից, եռանդուն
պայծառ փայլ ունեցող
բազմերանգ ու վառ գույներով
շիկնած, կարմրատակած
ոգևորված, խանդավառ
փայլփլուն, փայլուն, հրացայտ, կրակոտ, կրակաբոց, բոցավառ, (հզվդ․) (ժղ․)
տե՝ս եռանդուն
տե՝ս բազմերանգ
տե՝ս շիկնած
տե՝ս խանդավառ
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
