վիրավորանք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վիրաւորանք

վանկեր՝ վի•րա•վո•րանք 

Գոյական

  1. վիրավորական արարք, վերաբերմունք, խոսք
  2. վիրավորվելու զգացումը, զգացմունքը
  3. անպատվություն, անարգանք
  4. (իրավգ․) անձի ազատության, պատվի և արժանապատվության դեմ ուղղված հանցագործությունների մեջ մտնող՝ պատվի և արժանապատվության դեմ ուղղված հանցագործությունների խմբին պատկանող հանցագործության կոնկրետ տեսակ, ինչն իրենից ներկայացնում է ուրիշի պատիվն ու արժանապատվությունն անպարկեշտ ձևով ստորացնել

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ա.Ս. Ոսկերչյան, Քրեաիրավական տերմինների արդի համառոտ բացատրական բառարան: Քրեական իրավունք, քրեադատավար. իրավունք, Երևան, «ԵԳԵԱ», 2004 — 184 էջ։