տիտղոս

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ տիտղոս

Վանկեր՝ տիտ•ղոս 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Փոխառություն՝ հունարեն τίτλος (< լատիներեն titulus):

Գոյական

  1. իշխանական կամ տոհմական պաշտոնական պատվավոր կոչում ◆ Աղձնյաց ու Մոկաց տերերին, որոնք իրանց մշտապատրաստ զորքերով օգնում էին արքայական բանակին, նվիրեց նոր կալվածներ և տվավ իշխանապետության տիտղոս: (Մուրացան)
  2. մեկին կամ որևէ բանի տրվող կոչում՝ անուն՝ ըստ նրա զբաղմունքի՝ հասարակական դիրքի՝ նրա աչքի ընկնող ծառայությունների՝ հատկությունների և այլն, պատվանուն ◆ Ապագա սերունդը քեզի հերոսի տիտղոսը պիտի տա: (Երվանդ Օտյան) ◆ Ծատուրյանն ունեցավ փառավոր թաղում… արժանացավ «ազգային» բանաստեղծի բարձր տիտղոսին: (Ցոլակ Խանզադյան)
  3. որևէ բանի տրվող անուն, վերտառություն, վերնագիր ◆ «Միացյալ ընկերությունք» տիտղոսին տակ այդ ընկերություններն երեք անձինք և մի բնություն կը կազմեն այսօր: Հակոբ Պարոնյան
  4. որևէ պաշտոնի՝ աստիճանի՝ կոչումի անուն, որ մեկը կրում է ◆ Հիմակ այդ թոշակը թերևս անբնական էր, քանի որ տոքթոր եղած էր զավակն ու այդ տիտղոսին համեստ դիրք մ'ունենալ կը պարտեր: (Գրիգոր Զոհրապ)
  5. տե՛ս տիտղոսաթերթ
  6. անուն, անվանում, մականուն (դրական կամ բացասական հատկությունների համար ուրիշների կողմից տրված) ◆ Նրա իսկական անունը Ավագ վարդապետ էր, բայց ժողովուրդը նրան Դալի (գիժ) տիտղոսը տվեց: (Րաֆֆի)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. շքանուն, պատվատիտղոս (հզվդ․)
  2. կոչում, պատվանուն
  3. տե՛ս խորագիր
  4. տիտղոսաթերթ, անվանաթերթ
  5. տե՛ս անուն

Աղբյուրներ[խմբագրել]