Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ տ(ը)•նա•կան
տանը վերաբերող, տնային, տան ◆ Տնական
տանը պատրաստված, տանու ◆ Տնական
տան՝ ընտանիքին վերաբերող՝ պատկանող ◆ Տնական
տվյալ ընտանիքի հետ բարեկամությամբ՝ մտերմությամբ կամ ծառայությամբ կապված ◆ Բոլոր հյուրերը տնական
տնային, ընտանի, տուն
տե՛ս ընտիր
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
