Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ց(ը)ն•ցո•տի
մաշված՝ կարկատված` պատառոթուն` քրքրված զգեստ` շորեղեն, գրգլյակ ◆ Կինը ձեռքով... պահում էր հագի ցնցոտիները (Անահիտ Սահինյան) ◆ Կանանց հնամաշ հագուստները, տնային ողորմելի կահ-կարասին, երեխաների ցնցոտիները (Շիրվանզադե)
գլգլյակ, ցնցոտիք, հնոտի, քուրջ, քուրձ, լաթ, (հզվդ․) (հնց․) (գվռ․) ՝ լանթ, խինծիկ, ճաթ, ճնթըռ, ջնդա, ճաթ-մաթ
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
