Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ց(ը)ր•տել
ցրտերն ընկնել, եղանակը ցուրտ դառնալ
հովանալ, զովանալ
(ժղ․) ◆ Թեյը՝ ճաշը ցրտել ջերմությունը պակասել՝ նվազել, ջեռուցումը թուլանալ ◆ Սենյակը ցրտել է
(փխբ․) ◆ Հոգուս մեջ կցրտե (Գ․Գալուստյան) (փխբ․) ◆ Եթե ասեմ, նրա (կնոջս) սիրտն իսկույն կարող է ցրտել ԼԴ
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
