սուր ծայրով խրվել` մխվել, մի բանի մեջ խրվելով մնալ, տնկվել ◆Փուշը ցցվել է ափի մեջ ու դուրս չի գալիս։ ◆Մի նետ դիպավ նրա ուսին, ծակեց զրահը և ցցված մնաց յուր տեղում: (Րաֆֆի)
ցցի նման անշարժ կանգնել` կանգնած մնալ, տնկվել ◆Քաջիկը քար էր դառնում, մի տեղ ցցվում: (Ղազարոս Աղայան)
հանկարծ առաջը ելնել՝ տնկվել ◆Հանկարծ գայլերը քարի տակից ցցվեցին ճամփի վրա։ (Ակսել Բակունց)
վեր խրվել, վեր խոյանալ, սուր մասով՝ գագաթով դեպի վեր խոյանալ՝ պարզվել, ձգվել ◆Մութի մեջ ցցվում է Արարատի սպիտակ գագաթը: (Ակսել Բակունց)◆Այնտեղ ավելի հեռու, լեռան հետևից ցցվել էին նավթային բուրգերի սուր գագաթները: (Շիրվանզադե)
բարձրանալ, կանգնել
(փխբ․) ամուր տպավորվել՝ դրոշմվել, խրվել, մտնել, թափանցել ◆Կհիշեմ իր մեկ կռիվը, որ մինչև այսօր ցցվել մնացել է սրտիս մի անկյունը։ Ռուբեն Զարդարյան
առհասարակ՝ դեպի վեր ձգվել, տարածվել
դեպի դուրս ձգվել՝ կարկառվել ◆Լեռան կողին ցցվել է մի ապառաժ քար։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։