փայլել

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ փայ•լել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ[խմբագրել]

  1. փայլ արձակել, շողալ, ցոլալ
  2. փայլեր՝ շողեր՝ ճաճանչներ տարածել, լուսավորել
  3. լույսի ճառագայթները անդրադարձնելով շողշողալ, պսպղալ, պլպլալ
  4. (փխբ․) աչքի ընկնել, որևէ հատկությամբ՝ ընդունակությամբ՝ ձիրքով և այլնով առաջնակարգ լինել ◆ Նա փայլում է իր դիմախաղով:
  5. (փխբ․) պայծառ՝ ջինջ՝ պարզ լինել ◆ Հրաշալի երկինք... փայլում է կապույտ: (Հովհաննես Հովհաննիսյան)
  6. (փխբ․) հռչակ՝ հեղինակություն վայելել ◆ Եթե որդին բարձր պաշտոնների կհասներ, եթե նա կփայլեր բարձր շրջաններում,- այդ փայլը իրեն Էր պատկանում: (Րաֆֆի)
  7. (փխբ․) ծագել, առաջանալ (մտքում, հոգում) ◆ «Սկսվեց»,- փայլեց նրա գլխում: (Կ. Ռյուկման)
  8. (փխբ․) դեմքին՝ աչքերի մեջ՝ հայացքում ևն վառ կերպով արտահայտվել ◆ Նրա աչքերում քնքուշ սեր Էր փայլում:
  9. (փխբ․) որևէ բուռն զգացմունք արտահայտել, որևէ զգացմունքի արտահայտությամբ տոգորվել ◆ Քաղաքացիների դեմքը փայլում էր պարծանքից: (Եղիշե Չարենց)
  10. (փխբ․) ցայտուն կերպով երևան գալ՝ դրսևորվել ◆ Այնտեղ փայլեց նրա քաջությունը և ռազմական հմտությունը:
  11. (փխբ․) երջանիկ՝ ուրախ՝ լավ լինել (կյանքի՝ ժամանակի մասին) ◆ Չեմ էլ հիշում չար ու խավար էս ժամին՝ երբ են փայլել ուրախ օրերն իմ սրտում: (Հովհաննես Թումանյան)
  12. (փխբ․) մաքրությամբ՝ սպիտակությամբ աչք շլացնել, չափազանց մաքուր՝ սպիտակ լինել ◆ Նոր օձիքը փայլում Էր կոստյումի տակից:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]