փարթամորեն աճել, փարթամանալ (բույսերի մասին) ◆Այստեղ այս սոսկալի անապատում այգի կփթթի, գետնից սառնորակ աղբյուրներ կբխեն։ (Վիլյամ Սարոյան)◆Դու տեսե՞լ ես ծաղկոցումը Կարմիր վարդը փթթած: (Պերճ Պռոշյան)
փարթամորեն ծաղկել, ծաղիկներով զարդարվել ◆Փթթում են գարնան Ծաղկունքը վառ-վառ։ Հովհաննես Թումանյան
(փխբ․) ֆիզիկապես զարգանալ՝ հասունանալ, առողջ ու գեղեցիկ զարգացում ապրել ◆Ինչ հավասար շնչում է դեռ լիովին չփթթած, դեռ ոչ մի բանով չալեկոծվող կուրծքը։ Հովհաննես Թումանյան
(փխբ․) առողջ ու գեղեցիկ տեսք ստանալ, առույգ ու գեղեցիկ դառնալ ◆Նրանց զվարթ երեսները, շառագունած, փթթած լեռնային օդից ու եղանակի զորությունից, արտահայտում էին խորին բավականություն։ (Րաֆֆի)
(փխբ․) զարգանալ, տարածվել, ծավալվել ◆Այնտեղ փթթում է մեր երջանկությունը։
(փխբ․) բարգավաճել, տնտեսական՝ քաղաքական բուռն վերելք ապրել ◆Փթթում է մեր երկիրը հնամենի։ (Մամուլ)
(փխբ․) գեղեցիկ կերպով դրսևորվել՝ երևալ, վառ արտահայտություն ստանալ ◆Փթթում է ժպիտը մանուկ երեսին։ (Մամուլ)
(փխբ․) առատանալ, առատորեն լցվել՝ գոյանալ ◆Ստինքներուն մեջ կփթթեր կաթն։
(փխբ․) ուրախ-զվարթ երևալ ◆Քաղաքացիների դեմքը փայլում է պարծանքից, փթթում է նաիրցիների դեմքը։ Եղիշե Չարենց
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
