փոթորկել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ փոթորկել

վանկեր՝ փո•թոր•կել 

Կազմություն[խմբագրել]

Արմատ՝ փոթորիկ, վերջածանց՝ -ել:

Բայ

  1. ալեկոծել, ալեկոծություն առաջացնել
  2. հուզել, խռովել, վրդովել ◆ Ինչո՞ւ ես խաղաղ հոգիս փոթորկում: Հովհաննես Թումանյան
  3. (փխբ․) իրար խառնել, ծփացնել, ծածանել, փողփողել ◆ Արմենուհին բազմոցեն խրոխտ կ'ոստնու վեր՝ փոթորկելով ուսերուն շուրջն իր վարսեր: (Դանիել Վարուժան)
  4. (փխբ․) իրարանցում՝ թոհուբոհ առաջ բերել
  5. (փխբ․) փոթորկի նման վազեցնել, կատաղորեն վազեցնել ◆ Մռնչալով ելավ տեղից էն առյուծի առյուծ որդին, իր ձին հեծավ ու փոթորկեց, խաղաց, շողաց Թուր-Կեծակին: Հովհաննես Թումանյան
  6. փոթորիկ բարձրանալ
  7. ալեկոծվել, ալեկոծության մեջ լինել ◆ Կարծես շատ հեռվում դղրդում էր փոթորկված ծովը: (Ակսել Բակունց)
  8. (փխբ․) կատաղել, մոլեգնել
  9. (փխբ․) հուզվել, բորբոքվել, վրդովվել
  10. (փխբ․) ընդվզել, ապստամբել
  11. (փխբ․) ոգորել, պայքարել
  12. (փխբ․) կատաղի թափով վազել՝ սուրալ՝ արշավել ◆ Ձին փոթորկեց, փայլատակեց ու ցած իջավ Թուր-Կեծակին: Հովհաննես Թումանյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. մրրկել, ալեկոծել, ալեծփել, ալեհուզել, փոթորիկը պայթելը, փոթորիկը ճայթելը
  2. տե՛ս խռովել
  3. փոթորկվել, մրրկվել
  4. տե՛ս ալեկոծվել
  5. տե՛ս մոլեգնել
  6. տե՛ս բորբոքվել
  7. տե՛ս ընդվզել
  8. տե՛ս ոգորել

Աղբյուրներ[խմբագրել]