փորփրել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ փոր•փ(ը)•րել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. գետինը շատ տեղերում փորել ◆ Նրանք գետինն էին փորփրում և կնճիթնփրը ցցում։ Դերենիկ Դեմիրճյան
  2. շատ փորել, պեղել ◆ Փորփրում էին հողի շերտերը - հասնում սկիզբն ամենի։ Հովհաննես Թումանյան
  3. երեսանց անկարգ կերպով գետինը այստեղ-այնտեղ քանդել, քանդրտել
  4. քչփորել, ատամները՝ քիթը՝ և այլն տևականորեն փորել ◆ Նա… սկսեց եղունգներով փորփրել ատամները։ (Նաիրի Զարյան)
  5. ձեռքը՝ դունչը և այլն մտցնելով մի նյութի մեջ՝ խառնել, խառնշտորել ◆ Ձիերը փռնչացնելով ուտում էին հարդախառն գարին, երբեմն էլ մռութով փորփրում լայն տոպրակները և հարդը թափում ոտների տակ։ (Ակսել Բակունց)
  6. (փխբ․) քրքրել, մարամասնություններ՝ գաղտնիքներ և այլն իմանալու՝ կորզելու համար զանազան հարցեր՝ կողմնակի ակնարկներ և այլն անել
  7. (փխբ․) խառնակչություն գցել, խառնել, բանսարկություններ անել ◆ Ղազարյանին դարձնել կազմբաժնի վարիչ, կնշանակեր նրան ավելի մեծ հնարավորություն տալ, որ շարունակի փորփրել ու քայքայել։ (Նաիրի Զարյան)
  8. (փխբ․) անփույթ՝ անկարգ կերպով քանդակել՝ փորել մի բանի վրա, անփութորեն փորագրել ◆ Հենց այդ հին քարերի վրա, Վրեժից կիզված իր թակով՝ փորփրել է դեմքեր Զարհուրած մի քանդակագործ։ Եղիշե Չարենց
  9. (փխբ․) սուր հայացքով շեշտակիորեն նայել
  10. (փխբ․) անցյալի դեպքերը՝ խոսակցությունները և այլն մեջտեղ բերել՝ վերհիշել տալ
  11. (փխբ․) զննող՝ խուզարկու հայացքով նայել մեկին ◆ Իր ասեղանման աչքերով փորփրելով հայացքս շվշվացնելով հեռացավ։ Եղիշե Չարենց

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. փորփորել, փորփորոտել, փորփրոտել, քանդրտել, (ժղ․)՝ փորփշտել, փորփշտկել, փորմշտել, պորպրել
  2. քչփորել, (ժղ․)՝ պճկորել, փչխոտել, փչփորել, փորչկել, քերքշտել
  3. խառնել, խառնակել, խառնշտել
  4. (փխբ․) քրքրել, հարցաքննել, հարցուփորձել, հարցուփորձի ենթարկել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. փորփրել մեկի տակը - մեկի դեմ վնասակար բաներ անել, մեկին վնասելու գործողություններ կատարել գաղտնաբար

Աղբյուրներ[խմբագրել]