քակել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ քա•կել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. իրար կապված՝ հյուսված՝ կցված մասերը առանձնացնել՝ քանդել, հետ անել, բանալ
  2. մասերն իրարից անջատել՝ քանդել (մեքենա, սարք և այլն)
  3. խախտել, լուծել (կապը, միասնությունը և այլն)
  4. քանդել, ավերել, փլուզել
  5. քայքայել, կազմալուծել ◆ Ըսե՛, որ գիշերները շատ չնստե, հոգին չքակե գրելով։ (Գրիգոր Զոհրապ)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս քանդել (7)
  2. տե՛ս անջատել
  3. տե՛ս լուծել
  4. տե՛ս քանդել (1)
  5. տե՛ս քայքայել (1)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]