Հայերեն

Ածական

վանկեր՝ օ•տա•րա•մուտ

(նորբ․) օտար տեղից բերված, մտցված, մուծված, տվյալ բանին բնական, սեփական մասը, տարրը չկազմող ◆ բնագրի մեջ զգալի քանակով օտարամուտ հավելումներ կան
օտարից վերցված, օտարներից, այլ ազգերից, ժողովուրդներից վերցված, ընդորինակված ◆ օտարամուտ տարազ, սովորություն
այլ լեզուներից վերցված, փոխառյալ

օտար, եկամուտ, վերջամուտ, նորամուտ, օտարապատվաստ (հզվդ․)

Բաղադրյալ բառեր
օտարամուտություն

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ foreign ռուսերեն՝ пришлый (ru) ‎(prišlyj) հունարեն՝ գերմաներեն՝ դանիերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։

Ալինա Մուրադյան, Նորածանոթ բառերի բացատրական բառարան (Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան), Երևան, 2006 — 60 էջ։