օտարամուտ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Ածական

Megaphone.svg Արտասանություն

ՄՀԱ: []

վանկեր՝ օ•տա•րա•մուտ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

  1. (նորբ․) օտար տեղից բերված, մտցված, մուծված, տվյալ բանին բնական, սեփական մասը, տարրը չկազմող ◆ բնագրի մեջ զգալի քանակով օտարամուտ հավելումներ կան
  2. օտարից վերցված, օտարներից, այլ ազգերից, ժողովուրդներից վերցված, ընդորինակված ◆ օտարամուտ տարազ, սովորություն
  3. այլ լեզուներից վերցված, փոխառյալ
Հոմանիշներ[խմբագրել]

օտար, եկամուտ, վերջամուտ, նորամուտ, օտարապատվաստ (հզվդ․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ալինա Մուրադյան, Նորածանոթ բառերի բացատրական բառարան (Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան), Երևան, 2006 — 60 էջ։