Հայերեն

Բայ

վանկեր՝ օ•տա•րել

օրենքի հիման վրա վերցնել մեկից գույքը, ունեցվածքը և հանձնել պետությանը կամ հասարակական կազմարկերպությանը
իրենը, իր սեփականությունը, հատկությունը և այլնի կազմող մի բան տալ, տրամադրել ուրիշին, հանձնել ◆ իրավունքը, օգտագործումը օտարել
(նորբ․) իրենից հեռացնել, հանել, վանել ◆ Գոյականի այն հատկանիշը օտարել չի կարելի։
դուրս հանել, հեռացնել, հեռացնել ◆ Օտարել պոեմի հետագա ընդմիջարկումները։

օտարացնել, հեռացնել, անաջտել, խորթացնել, ուծացնել

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ air, aeriform, atmosphere ռուսերեն՝ отчуждать (ru) ‎(otčuždatʹ), отчудить (ru) ‎(otčuditʹ) հունարեն՝ գերմաներեն՝ դանիերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։

Ալինա Մուրադյան, Նորածանոթ բառերի բացատրական բառարան (Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան), Երևան, 2006 — 60 էջ։