օտարել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Բայ

վանկեր՝ օ•տա•րել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

  1. օրենքի հիման վրա վերցնել մեկից գույքը, ունեցվածքը և հանձնել պետությանը կամ հասարակական կազմարկերպությանը
  2. իրենը, իր սեփականությունը, հատկությունը և այլնի կազմող մի բան տալ, տրամադրել ուրիշին, հանձնել ◆ իրավունքը, օգտագործումը օտարել
  3. (նորբ․) իրենից հեռացնել, հանել, վանել ◆ Գոյականի այն հատկանիշը օտարել չի կարելի։
  4. դուրս հանել, հեռացնել, հեռացնել ◆ Օտարել պոեմի հետագա ընդմիջարկումները։
Հոմանիշներ[խմբագրել]

օտարացնել, հեռացնել, անաջտել, խորթացնել, ուծացնել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ալինա Մուրադյան, Նորածանոթ բառերի բացատրական բառարան (Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան), Երևան, 2006 — 60 էջ։